لباس شاخصه کمال یافتگی انسان و جامعه
231 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان

باسمه تعالی

لباس شاخصه کمال یافتگی انسان و جامعه

از مسائلی که برای هر انسانی ودر هر جامعه ای مهم است پوشش است پوششی که حافظ است و زینت بشمار می رود . حافظ است جون انسان را از گزند وخطرات حفظ می کند و داشته های او را پنهان می سازد و چشم طمع را قطع می کند . عیبها را در برمی گیرد و از آشکار شدن آنها جلوگیری می کند. لباس زینت انسان و هرموجودی محسوب می شود و از این زینت نیز گریزی نیست چون او را آراسته تر نشان میدهد .

الأعراف : 26   يابَني‏ آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمْ لِباساً يُواري سَوْآتِكُمْ وَ ريشاً وَلِباسُ التَّقْوى‏ ذلِكَ خَيْرٌ ذلِكَ مِنْ آياتِ اللَّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ

اى فرزندان آدم! لباسى براى شما فرستاديم كه اندام شما رامى‏پوشاند و مايه زينت شماست اما لباس پرهيزگارى بهتر است! اينها (همه) از آيات خداست، تا متذكّر (نعمتهاى او) شوند .

لباس حالات انسان را روشن می سازد و بازگو کننده آنها است.

لباس یکی از مسائل مهم فرهنگی و سیاسی و اقتصادی است که درمبادلات بین جوامع نقش ایفاء می نماید. هیـات و شاکله لباس نوعی دیپلماسی و ازعوامل دیپلماسی می باشد . در رونق و بسط و توسعه فرهنگی و ارتباطات نقش چشمگیریدارد . بدین خاطر پوشش و لباس از مسائلی است که ذهن تمام انسان ها و جوامع رامشغول داشته است . دست اندر کاران تعلیم و تربیت در امر لباس نقش برجسته ای دارند. مسائل مربوط به لباس باید در سرلوحه فعالیت های فکری و عملی قرار گیرد که یک فعالیت بجا و مبارکی هم هست ؛ نباید مسئله ی پوشش و لباس فردی و جمعی مورد غفلت قرار گیرد . غفلت از لباس و پوشش خطرناک تر از غفلت از مرزهای یک کشور و خطوط قرمزفردی و اجتماعی است . میدان لباس و پوشش ، میدان اتاق فکر و طراحی و تولید است ونمایش تمام حوزه های فکری و نگرش و بینش و عملیاتی فردی و اجتماعی است . این میدانباید سازوکارهای مناسب و فراخور اعتقادی الاهی و انسانی فردی و جامعه را داشتهباشد و بر این اساس تدابیر مناسب اتخاذ گردد . از افراط و تفریط باید پرهیز گردد .افراط و تفریط در هر جا باشد معظل است و موجبات انحطاط را فراهم می سازد . لباس وپوشش ظرافت و حساسیت خاص خود را دارد به ظرافت و حساسیت آن باید توجه کرد و حق آنرا اداء نمود . سرسری گرفتن و رها کردن آن را عقل نمی پسندد و اجازه نمی دهد.صاحبان عقل لباس را عاملی حیاتی می دانند. لباس تابلویی به فراخنای ابعاد وجودانسان است . نمایشگر باورها و نگرش ها ، فرهنگ ، سیاست ، اقتصاد و جهت گیری ها واهدافمی باشد . لباس و پوشش علمی از ارزش های والای دین و انسانیّت است ونقش مهمی برعهده ی دارد .

فرد فرد جامعه بویژه ، نظام تعلیم و تربیت رسمی و غیر رسمیدر تبیین و ترویج پوشش سالم ، دارای مسئولیت هستند و باید مسئولیت خویش را درستبشناسند و بدان ایمان داشته باشند و عمل نمایند و دین خود را برای حفظ هویت جامعهو فرد اداء نمایند. از افراط و تفریط بپرهیزند .فکر و نگرش صرفاً تجاری به لباس وراه یابی این گماش فکر به حوزه لباس و فرصت انگاری آن قطعاً آسیب های جدی ببارخواهد آورد که جبران آن به سادگی و آسانی اتفاق نخواهد افتاد .

پوشش و ارائه ی درست و صحیح آن از نشانه های مهمّ تحقق تعلیم و تربیت اسلامی بوده و میزان موفقّیّت دستگاه های تعلیم و تربیتی تلقی میگردد . لباس و پوشش در هدایت و ارشاد جامعه به سوی کمال حقیقی امری اجتناب ناپذیراست . لباس شاخصه کمال یافتگی انسان و جامعه است .

نظام تعلیم و تربیت برای حصول اهداف عالیه تربیتی ، در امر لباس و پوشش باید ورود نماید و بسان سایر خطّ و خطوط عرصه های اجتماعی ، ایفای نقش نماید و به جامعه ، الگو و راه های عملی جامع و استوار بر اساس دین و انسانیّت راارائه نماید و با به منصه ظهور رساندن گرایشات فطری انسان ؛ آزادگی و آزادی انسانرا به دست خودش محقق سازد که اساس کار و هدف نظام تعلیم و تربیت الاهی است .

« فَذَكِّرْ إِنَّما أَنْتَ مُذَكِّرٌ » (الغاشية /21 )

پس تذكّر ده كه تو تنها تذكّردهنده ‏اى .

نظام تعلیم وتربیت مبتنی بر دین و انسانیّت بوده و بر محوروحی و دستورات وحیانی استوار است ، ضرورت دارد دست اندرکاران نیز در امر پوشش اعماز طراحان و تولید کنندگان و عرضه کنندگان اساس کار خود را بر این محور قرار دهندو تلاش های فکری و عملی جامع و فراگیر داشته باشند و از هیچ فرصتی دریغ و غفلت ننمایند .

توفیق حضور در عرصه لباس یک توفیق بی بدیل و عبادی است . به شکرانه ی این منّت بی منتهای الاهی باید طرح ها و راهکارها را در مورد نحوه ی لباسو پوشش برای تمام افراد و جامعه ارائه نمود .

متولیان نظام تعلیم و تربیتی ، مربّیان ، متربّیان و هرکسی و با هرعنوانی که با این دستگاه مرتبط بوده و در این دستگاه عظیم و پر میمنت مسئولیتی بر عهده دارند؛ از نقش مسئولیتی برجسته ای در امر لباس برخوردارند .

امر لباس و پوشش امری همگانی است و کسی از دایره ی آن خارج نمی باشد و در خارج قلمرو آن نمی تواند وجود داشته باشد و کسی از آن مستثنی نمیباشد . امری است که شامل تمام موجودات ریز و درشت و جوامع و آحاد بشری می باشد که به عنوان انسان و شخصیّت انسانی نفس می کشند .

یکنواخت سازی و یکسان سازی و همرنگ سازی آن یک راهکار درست نمی باشد و بیشتر به یک فکر اومانیستی نزدیک است .چنین فکری فرصت های تربیتی را ازمتولیان تربیتی خواهد گرفت و آن را به یک فرصت تبدیل خواهد کرد که عده ای به فکرسود خویش باشند و سود خویش را دنبال کنند وسود جویی خود را انجام دهند و چنینرفتاری اگرچه به سود عده ای خواهد انجامید اما نارضایتی و بد بینی عده ای زیادی رابه دنبال خواهد داشت هر چند اظهار نشده باشد . در کوتاه مدت و طولانی مدت به خیر وصلاح جامعه نخواهد بود . فکریکسان سازی و یکنواخت گری و همرنگ سازی لباس پاسخگویحداقل تغییر فصول و سطوح اقتصادی خانواده ها نیست و ضابطه ای بویژه ضابطه ایتربیتی نیز برای این امر وجود ندارد . باید به شرایط و ضوابط پوشش از منظر دین کهیک ضابطه عمومی و فراگیر و تربیتی می باشد؛ توجه کرد و به تبیین ورواج آن کوشید واز تحمیل نظرات و سلیفه فردی دست برداشت .

کمال بارعی –  تبریز

 http://kbareei.andishvaran.ir

http://www.bareei.blogfa.com

bareei.k@gmail.com

bareeik@iran.ir